Είναι κανείς εδώ;;;

Πολλά από τα άρθρα που δημοσιεύουμε για τη Νέα Υόρκη έχουν να κάνουν με το Μετρό. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Ένα μεγάλο μέρος της ζωής της πόλης και της καθημερινότητας της είναι συνδεδεμένο με το Μετρό. Ας μην ξεχνάμε ότι από τα 8 περίπου εκατομμύρια κατοίκων της, περισσότερα από 5 εκατομμύρια χρησιμοποιούν το Μετρό καθημερινά.

Ας μπούμε αμέσως όμως στο θέμα μας: Περιμένουμε στη στάση το τρένο και συχνά παραπονιόμαστε για τις καθυστερήσεις και τα υπερφορτωμένα βαγόνια του, ξέρετε… αυτά στα οποία ο κόσμος για να χωρέσει ρουφάει συνεχώς το στομάχι να κάνει χώρο, και στον ίδιο αλλά και στους άλλους. Πρέπει όμως να παραπονιόμαστε; είτε για τις καθυστερήσεις αυτές, είτε για το υπερφόρτωμα που συνεπάγονται; Πρώτον, συχνά υπάρχει σοβαρός λόγος για μία καθυστέρηση και δεύτερον, «Εεεεεεεε! Είναι κανείς εδώ;;;»

1. Η αναστάτωση και το άγχος από τις αλλαγές στο πρόγραμμα των τρένων δεν είναι ασυνήθιστο γεγονός για τους Νεοϋορκέζους. Το Μετρό είναι αρκετά καλό, υπό την έννοια ότι μπορεί να σε πάει παντού. Δυστυχώς όμως, αυτό το «παντού» συμπεριλαμβάνει συχνά και τα όρια της υπομονής σου…!

Αν και το Μετρό γενικά δεν είναι και τόσο καθαρό, είναι τουλάχιστον βολικό. Φθάνει σχεδόν σε κάθε περιοχή της πόλης και νέες γραμμές μπορεί να προστίθενται ανά κάποια χρόνια για να εξυπηρετήσουν περισσότερο κόσμο. Οπότε πρέπει να το ομολογήσουμε, παρά τα προβλήματα του, είναι ένα πάρα πολύ βολικό Μετρό. Αν δεν το κάνουμε αυτό, θα είμαστε ανειλικρινείς. Δυστυχώς όμως, το να καθυστερήσεις σε ένα ραντεβού, στη δουλειά σου ή σε κάποια συνάντηση, είναι καθημερινότητα και το συνηθίζεις, όσο μπορείς βέβαια. Ευτυχώς οι κάτοικοι εδώ έχουν υπομονή, πολύ σπάνια εκρήγνυνται. Δεν θα τους δεις αναστατωμένους σε σημείο να φωνάζουν ή να βρίζουν (κάτι σας θυμίζει μήπως αυτό;) Έχουν μάθει να ζουν με τις καθυστερήσεις αυτές.

Σε αρκετές περιπτώσεις, κάποιος επιβάτης δεν νιώθει καλά και το τρένο πρέπει να σταματήσει στον πλησιέστερο σταθμό για να έρθει βοήθεια. Αν εσύ λοιπόν χάνεις την υπομονή σου (αν και σπάνιο όπως είπαμε) να θυμάσαι ότι αύριο μπορεί να «χτυπήσει για σένα η καμπάνα». Τότε λοιπόν, ζήτα εσύ βοήθεια και μείνε εσύ κι ο πόνος σου να λέτε παραμύθια. Ερμηνευόμενον, πάντα να μπαίνεις στη θέση του άλλου.

Ναι, δε λέω… κάποιες φορές δεν λείπουν κάποιες κινήσεις του κεφαλιού  δεξιά-αριστερά που φανερώνουν μια κάποια αναστάτωση, λίγο εκνευρισμό, μια μη πολιτισμένη υπερκινητικότητα. αλλά… καλή καρδιά. Μην θολώνεις. Δώσε τόπο στην… ωραία κυρία δίπλα σου. Δεν βλέπεις, είναι έγκυος;  Σκέψου θετικά.

2. Ας μην κατηγορούμε όμως μόνο τα τρένα για τις καθυστερήσεις. Συχνά το πρόβλημα είμαστε εμείς, οι κακομαθημένες εκδόσεις του εαυτού μας… Ω, ναι! Πρέπει πάντα να είμαστε σκεπτόμενα και ευγενικά όντα. Η πραγματικότητα όμως δείχνει ότι… Σκεπτόμενα όντα; Ε, ναι λοιπόν, είναι φορές που θέλουμε να χαστουκίσουμε επιβάτες, να τους «ξυπνήσουμε» (αν και συχνά κοιμούνται πραγματικά από κούραση). Ευτυχώς, μέχρι σήμερα δεν το έχουμε κάνει, καταπίνουμε τον εκνευρισμό και… ξεδιψάμε (συχνά ο κλιματισμός στο τρένο δεν λειτουργεί ή είναι ανύπαρκτος).

Πολλοί λοιπόν στην προσπάθεια τους να μπουν στο τρένο, κάνουν πικρόχολα σχόλια γι’ αυτούς που είναι μέσα. Δεν μετακινούνται λένε ρούπι από τη θέση τους, ώστε να βοηθήσουν κι άλλους να μπουν. Δεν έχουν κι άδικο. Κοντά στις πόρτες, όλοι σαν παστές σαρδέλες (ο ιδρώτας τρέχει με χίλια). Στα ενδότερα, άπειρες τρύπες του όζοντος. Και… ω του θαύματος! Όταν οι παραπονιάρηδες τα καταφέρουν και επιβιβαστούν, ξαφνικά «πετάνε» ρίζες, δεν μετακινούνται για αιώνες, σε δευτερόλεπτα βγάζουν τα ακουστικά και αρχίζουν να ακούνε δυνατή μουσική, διαβάζουν, τρώνε τη σούπα τους, κόβουν τα νύχια τους (ναι, συμβαίνει κι αυτό), είναι χαμένοι στις σκέψεις τους… και τόσα άλλα. Λες και έχουν κάνει κράτηση στη θέση τους (την όρθια θέση τους) από μέρες πριν. Ανεξήγητο… Κάνουν ακριβώς αυτά για τα οποία δευτερόλεπτα πριν ωρυόταν…

Συγχαρητήρια λοιπόν φίλοι μου! Δεν χάσατε λέξη από το βιβλίο σας, μάθατε απ’ έξω όλους τους στίχους του αγαπημένου σας καλλιτέχνη… και βρήκατε λύση στα προβλήματα που σας απασχολούσαν… Αλλά… Εεεεεε! Είναι κανείς εδώ;;; Έχει χώρο για τρεις δίπλα σας…!

* * *

* * *

Στάση Μετρό «103» του (1) τρένου στην Βορειοδυτική Πλευρά του Μανχάταν. Είναι το βορειότερο τμήμα της Λεωφόρου Μπρόντγουεϊ και λίγα λεπτά περπάτημα από την Λεωφόρο «West End» (Γουέστ Έντ), το πάρκο «Riverside» (Ρίβερσαϊντ) και τον ποταμό «Hudson» (Χάντσον), μία από τις αρκετά πλούσιες γειτονιές της πόλης με όμορφα παραδοσιακά κτίρια και το πλούσιο οξυγόνο του πάρκου δίπλα στο ποτάμι. Μία βόλτα στην περιοχή σίγουρα αξίζει.


Δημοσίευση: 28/9/2018 | Τελευταία ενημέρωση: 28/9/2018 | ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ Νέα Υόρκη | Αρχείο κατηγορίας | Σελίδα κατηγορίας | Κεντρικό  Αρχείο English |