Κάθε χρόνο, την ίδια εποχή, η ίδια σκηνή επαναλαμβάνεται. Πάντα ανυπομονώ γι’ αυτήν. Το καλοκαίρι έχει σχεδόν κάνει την εμφάνιση του, κι εγώ ξεκινάω να τρέχω και πάλι στη γειτονιά, γυμνός από τη μέση και πάνω. Την γυμναστική την λατρεύω. Το τρέξιμο είναι το αγαπημένο μου. Με ένα πολύ γυμνασμένο σώμα και φέτες κοιλιακούς, πάντα απολαμβάνω να τρέχω… γυμνός από τη μέση και πάνω. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να βλέπω αμέτρητα μάτια να με κοιτάνε. Είναι το καλύτερο μου, αυτό για το οποίο ζω! Μου τρέφει την υπερηφάνια και με κάνει να νιώθω σαν Έλληνας θεός. Είμαι ο καλύτερος από τους καλύτερους. Ο Απόλλωνας στα καλύτερα του!

Αυτό συνεχιζόταν για χρόνια, μέχρι που μία κυρία με σταματάει και μου λέει: «Χρυσό μου παιδί, αν νομίζεις ότι είσαι τόσο… θερμός, κυριολεκτικά και μεταφορικά, γιατί δεν κατεβάζεις και το παντελονάκι σου; Αυτό θα δρόσιζε, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Τουλάχιστον τότε, κάποιος αστυνομικός θα μπορούσε να σε αρπάξει και να μας απαλλάξει από τύπους σαν κι εσένα που δεν σέβονται ούτε τον εαυτό τους αλλά ούτε και τους άλλους…»


Δημοσίευση: 6/8/2019 | Τελευταία ενημέρωση: 6/8/2019 | ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ | Αρχείο | Αρχείο κατηγορίας | Σελίδα κατηγορίας | Κεντρικό  Αρχείο English |